Een terugblik

De terugreis

Na een begin gemaakt te hebben over de terugreis was ik even gestopt met schrijven en hoe trouw en OCD ik heel de vakantie was met het schrijven van mijn blog elke dag is deze laatste dag er echt bij ingeschoten. Het gekke was dat ik in mijn hoofd had gehaald dat ik hem wel al helemaal geschreven had. Tot ik vorige week begon met het boek wat ik altijd van onze vakanties in Amerika laat drukken. Daarin komen dan alle dagen met alle reacties en ook zo veel mogelijk foto’s. En bij de laatste dag kwam ik er achter dat die helemaal niet in mijn blog bestond. Maar die had ik toch geschreven???? Hoe kan dat nou??? Ergens is de jetlag denk ik met mijn hersenen aan de haal gegaan en hebben me het idee gegeven dat het al af was. Ik heb er ook verder niet meer naar gekeken. Dus gauw het weer in mijn laptop opgezocht en nu maar afgemaakt met iets meer tijd ertussen dat gewoon voor mij is.

Maar nu de terugblik. Dat zal niet een klein stukje worden want over ieder dag is er wel iets te vertellen. Ieder dag was weer heel anders dan de dag daarvoor……… dus hier gaan we.

De heenreis:
Is ons, voor het eerst sinds we de plas over zijn gegaan, tegengevallen. Het was toch een hele zit. Kramp en pijnlijk plekken voerde wel de boventoon. Maar dit gezegd hebbende, we willen zeker nog wel een keer terug naar de Westkust dus gaan we het de volgende keer gewoon anders doen. Misschien met een tussenstop of meer been ruimte. De meiden hebben we helemaal niet gehoord hierover en hebben alles prima doorstaan.

Las Vegas:
Wat een stad!!! Wat een belevenis!! Wat hebben we genoten hier. De hotels, de Strip, alles bij elkaar vonden we geweldig. We hebben onze ogen uitgekeken. De dagen waren zo voorbij en we hadden er zeker langer willen blijven. Hotel New York vonden we echt super. Helemaal onze stijl en sprak ons zeer aan. We zouden hier heel graag naar terug gaan al spreken meerdere hotels zeker tot onze verbeelding. Helaas was het einde niet helemaal zoals we graag hadden gezien want toen kwam de man met de hamer langs en redde we het niet meer om naar Fremont Street te gaan. Aangezien die wel hoog op ons lijstje stond moeten we daar maar een keertje voor terug komen.
We weten nu wel dat Las Vegas wel het leukste is met een hotel. Slapen in een camper zonder airco is bijna niet te doen.

Camper van Roadbear:
De service was prima maar een beetje chaotisch. De camper zelf groot genoeg voor ons vieren en het was zeker lekker om de eerste 15 dagen niet elke keer met de koffers te hoeven zeulen. Dit gezegd hebbende vonden we het soms wel een gedoe om elke keer met heel je huis op reis te gaan. Toch is het camperleven ons goed bevallen. We hadden het niet eerder gedaan en soms was het best een ontdekkingstocht wat betreft de afvoeren. Het rijden op die wijde wegen en ook zelf rijden met zo’n grote gevaarte was geweldig. Ik voelde me heel BADASS Jammer was de aanrijding met de zonneluifel maar ook dit is uiteindelijk goed opgelost. De maximale schade was die 1000 Dollar eigen risico en die hebben we ook weer terug gekregen van de verzekering. Dus all’s well that ends well.

Hoover Dam:
Zeker een hele belevenis. Vooral voor Kenneth vond dit geweldig. Heel bijzonder om daar binnen te zijn en alles van dichtbij te kunnen zien. Het was een mooie ochtend. Ik denk dat Kenneth nog wel langer had willen zijn maar de meiden vonden de ochtend wel genoeg.

Route 66:
Heel leuk, vaak wel redelijk oude meuk in de winkels en al die roestige barrels waar Kenneth heel vrolijk van werd langs de weg. Maar toch wel bijzonder om een stuk van deze weg af te rijden. Heel bijzonder vonden we ook de verandering van omgevingen. Na iedere 5 kilometer zag je weer iets totaal anders. Dat zou de hele reis wel zo blijven. Het was een klein gedeelte wat we van Amerika hebben gezien maar de grote variatie die daar al te zien is, is echt ongelofelijk. Elke dag iets nieuw.

Grand Canyon:
Adembenemend!! Onze eerste ontmoeting met een National Parc. Als je eenmaal aan die rand staat en je kijkt die Canyon in dan heb je gewoon geen worden genoeg om te kunnen omschrijven hoe het voelt om daar te staan. Het is zo spectaculair groot en mooi. Omdat we geen ervaren wandelaars/hikers zijn hadden we gekozen voor de makkelijke geasfalteerde weg maar dat vonden we ook prima. We konden nu heel erg van de omgeving genieten. De kleine klim door Solange was een persoonlijke overwinning voor mijzelf en iets wat ik toch wel heel erg waardeer. We hebben er zo van genoten om daar te zijn. Ter afsluiting het grote hert was ook wel heel mooi.

Monument Valley:
GEWELDIG!!!! Wat waren we onder de indruk van die rotsen, the Mesa’s. Volgens de wetenschap ligt het aan de erosie dat ze zo zijn weggesleten maar ik vind het beeld wat ik in mijn hoofd heb van reuzen die in een enorme zandbak zandkastelen aan het maken zijn zo veel leuker. Het klopt ook meer met de vormen van de rotsen. De tour die we gedaan hebben bracht ons dichtbij de Navajo’s en we kunnen die ook echt aanraden. We hebben zoveel bijzondere plekken gezien en Solange haar haar werd in traditionele haarstijl gemaakt. Zulke ervaringen maken de vakantie zo speciaal. Dit land is echt van de Indianen en het is prachtig.

 Antelope Canyon:
Wat kan je daar over zeggen. Het was echt zo mooi en bijzonder. Die kleuren waren prachtig terwijl ze nu echt niet op hun mooist waren. De zon scheen niet echt heel hard en we waren er ook niet op het mooiste tijdstip van de dag. Maar dit was zeker al zo adembenemend. En natuurlijk Henry, mijn grote vriend. Hij was zo nors en grumpy en hij liet zijn voortrekkerij zo ontzettend blijken. Misschien niet netjes maar ik heb er wel enorm van genoten. Wat had ik er aan kunnen doen? Maar Antelope Canyon is echt een must-go-to. Als je daar in de buurt bent moet je er zeker langs gaan en anders moet je zorgen dat je in de buurt komt.

Horseshoe Bend:
Ik weet niet zo goed wat ik er van moet vinden. Het was zeker wel indrukwekkend. Ben ook blij dat we er heen zijn geweest. Maar ik had meer het gevoel dat ik meer breathless was van de klim dan van het uitzicht. Hoe lang kan je kijken naar een rivier die in een bochtje stroomt. Het werd meer iets van kijken en……….door. Door de warmte en de inspanning waren we er al snel klaar mee. En omdat we er al snel klaar mee waren was het weer de vraag of het de inspanning wel waard was. Toch is het wel een plekje wat je gezien moet hebben. Je ziet wel waar de natuur toe in staat is. Hoe bijzonder dat zo’n bocht kan ontstaan. Nou weet ik wel dat er meer van dit soort bochten zijn die toch makkelijker te benaderen zijn. Dus of ik ooit nog een keer die klim ga maken? Ik zie het niet snel gebeuren.

Bryce Canyon:
Het is lastig om daar iets slechts over te zeggen maar die dag waren wij niet op ons best. Ons energiepeil was erg laag en we hadden die dag niet heel veel puf om veel te wandelen. Voor mijn gevoel hebben we er niet alles uitgehaald wat er uit te halen valt maar het was het beste wat wij die dag konden doen. Het was wel gaaf om die aparte hoodoos te zien. Elke dag weer waren we in bewondering van wat de natuur ons te bieden had. Hoe kan zoiets toch ontstaan? Al die “spriet-achtige-dingen” die uit de grond steken. Het kost eeuwen en een heel hoop wind maar dan heb je ook wel wat ook. Jammer is wel dat ik die dag mijn zonnebril ben verloren. Het was echt een hele fijne. Gelukkig heb ik in Nederland wel weer zo’n nieuwe gekregen. Heb dus weer zo’n zelfde terug en ben weer helemaal happy ermee.

Zion NP:
De weg naar Zion was op zichzelf al heel bijzonder. Het feit dat toch een hele lange tunnel voor ons afgesloten moest worden was wel heel speciaal. En donker dat die was!!!! Een paar keer had je wel een gat in de zijmuur waardoor er een sloot daglicht naar binnen viel wat dan ook weer verblindend was. Maar het ging goed en om zoiets mee te hebben gemaakt geeft weer zulke bijzondere herinneringen.
Zion zelf vonden we ook weer geweldig. We hadden er weer de energie voor. Dat moest ook wel want om meer dan een uur door dijbeenhoogte water te waden is op zichzelf al energieslurpend maar die keien waar we op moesten lopen maakte alles nog extra spannend en vermoeiend want om de zoveel stappen stootte je je teen of maakte je een kleine glijer. Maar wat was het gaaf om daar te zijn. Die nauwe gang, die hoge stenen muren. Door het vroege tijdstip dat we daar waren was het nog vrij rustig en hadden we grote stukken voor ons zelf. Zo heerlijk ontspannend terwijl het zo inspannend als maar zijn kon was. We vonden dit wel een hele bijzondere dag. Deze staat wel heel hoog op de favoriet ladder.

Peggy Sue Dinner:
Wat was dit een leuke dinner. Die sfeer die daar was. Happy Day’s of de ice cream parlour van Crease all over again. Als “The Fons” binnen zou komen wandelen zou ik helemaal niet verbaasd zijn geweest. Het eten was heerlijk en we hebben heerlijk in het winkeltje rondgesnuffeld. Het is zeker een plekje waar we naar terug willen gaan.

Calico Ghost Town:
Leuk! Niet echt herhalings vatbaar maar we hebben het wel naar ons zin gehad. Het is een oorspronkelijk cowboy stadje waar de overblijfselen zo goed mogelijk in stand worden gehouden. Het miezerde een klein beetje maar daar hadden we niet echt heel veel last van. Was best wel verfrissend.

Sequoia NP:
Wat een imposante bomen. Nu weet je hoe een mier zich voelt. Die bomen steken zo hoog boven je uit. Het is geweldig om daar vlak bij General Sherman te staan. Hij moet dan de langste zijn van het bos maar ik moet zeggen dat al die andere echt niet zoveel voor hem onderdoen. De meiden konden niet zo lang onder de indruk zijn van die bomen en na boom nummer 4 moesten we op zoek naar iets anders. Dit werd een waterval. Na een stevige loop op de “Tokopah Valley Trail” en hier en daar wat klimwerk kwamen we daar aan. Solange was een beetje teleurgesteld dat het niet echt een soort van tropische waterval was maar de rest waren dik tevreden.

Yosemite NP:
Doordat we weer een dip dag hadden wat betreft onze energiepeil hebben we in Yosemite NP ook niet zoveel gelopen. Ook nu werd het een trail naar een waterval “Lower Yosemite Falls”en daarna een rondje met een shuttlebus. Misschien niet helemaal alles van Yosemite ten volle benut maar meer zat er ook niet in die dag. Het hoge snelheid gehalte waarmee alle dagen elkaar opvolgen en alle ervaringen binnenkomen gingen echt zijn tol te eisen en we voelen ons op sommige dagen niet in staat om alles te doen. Maar we hebben Yosemite wel geweldig gevonden en zijn ook zeer blij dat we er naar toe zijn gegaan. Het is toch zo’n bijzondere plek in Amerika. Wij zijn nou eenmaal zulke grote natuurliefhebbers. We kunnen het zeker wel waarderen maar niet oneindig lang. We zijn zeker ook city-girls.

Jelly Bean Factory:
Wat een ontzettend leuke ervaring. We vonden het toch zo bijzonder om te zien hoe deze snoepjes gemaakt worden. De meiden waren niet bij de ramen weg te trekken. Daar waar ze met één blik voorbij een boom konden lopen bleven ze nu in iedere ruimte hangen om alles in hun op te nemen en te bekijken. Zo leuk! Het einde om in het winkeltje rond te snuffelen was ook geweldig. Ik zou hier zeker naar terug gaan en raad het ook iedereen aan om er naar toe te gaan. Het is gratis en je beleeft er echt een hele gave tijd.

San Francisco:
HELEMAAL TOP!!! Wat een super, gave, geweldige, stad is dit. Hij sloopt je ook wel met al die heuvels op maar ik vind hem echt zo top. China Town, Fishermans Warff. We hebben er zo genoten. We hadden er nog veel langer willen/kunnen blijven. Het weer zat niet helemaal mee want het was toch wel flink bewolkt en mistig waardoor we de Golden Gate Bridge niet echt op de foto hebben kunnen nemen. Niet mooi in ieder geval. We hebben er wel wat foto’s van maar die zullen echt niet op iemands muur komen te hangen. Het was echt heerlijk om weer tussen de huizen, gebouwen en al het steen te lopen. Te kijken, te shoppen, te ontdekken. Wij houden echt van de “city-jungle”.

Alcatraz:
Ook een belevenis die zeker heel hoog scoort op ons lijstje. De meiden vonden het geweldig en waren er zo van onder de indruk. De audio-tour is zo echt, je hoort al die geluiden en met alle foto’s erbij van de mensen die daar hebben gewoond en gewerkt speelt het echt zo voor je ogen af. Je kan die cellen inlopen, van dichtbij bekijken. De afstand naar het vaste land is eigenlijk  zo kort. Ik kan me goed voorstellen dat het voor die gevangene zo frustrerend was om het zo dichtbij te zien maar onmogelijk was om bij te komen. Maar daar zaten echt geen lieverdjes. Je kwam niet zomaar in Alcatraz. Maar ook bij deze geld het echt dat je deze ervaring niet mag missen. Dit is een herinnering die je altijd bij zal blijven.

Highway 1:
Een klein beetje teleurstellend omdat we hem als eerste niet helemaal af hebben kunnen rijden doordat er een aantal landslides waren geweest die een aantal bruggen hadden vernield. Daardoor konden we niet de gehele kuststrook afrijden. Dat gedeelte wat we wel gedaan hebben was ook niet helemaal een succes door het weer. We hebben een groot gedeelte naar grauw, grijs en behoorlijke mist gekeken. Dat maakte het er niet echt aantrekkelijker door. We hebben daardoor ook the 17-mile road overgeslagen en zijn ook niet even ergens gestopt om te kijken.

Santa Cruz Pier:
Was zo leuk. Precies daar scheen de zon en we hebben heerlijk de pier over gewandeld. Zo grappig om al die zeeleeuwen in “de natuur” te zien. Heerlijke ijsjes en een zeer verse Lemonade naar binnen gewerkt. We hebben daar echt een paar heerlijke uurtjes gehad.

Walvissen spotten:

Wat hebben wij veel walvissen gezien!!! We zijn zelfs getrakteerd op de zeldzame blauwe walvis. Deze komt niet echt meer veel voor en ze waren al weer een tijdje niet gezien. De kapitein en bioloog aan boord waren zo ontzettend blij dat ze hem hadden gezien dat wij er ook van overtuigd waren dat we iets heel zeldzaams zagen. Maar op het moment zelf konden we daar niet echt heel uitgebreid over juichen. Wat waren we koud en wat waren wij vrouwen beroerd. We hadden dit echt onderschat. En diegene die van de minste bewegingen in een attractie al beroerd wordt stond daar als kapitein Iglo zich helemaal in zijn element te zijn. We noemen geen namen maar hij alleen moet zich ’s morgens scheren.
Eenmaal weer aan land zakte de misselijkheid weer vrij snel en keken we toch wel terug op een bijzondere belevenis

Bixby Creek Bridge:
Wilde ik heel graag van dichtbij zien. Deze brug ook iconisch. Het was daar wel heel druk en we moesten ook even ons best doen voor een parkeerplaatsje. Een parkeerplek die eigenlijk geen parkeerplek mocht zijn want er stonden toch verschillende borden dat je daar niet mocht parkeren maar wij hebben, net als vele andere, het risico toch maar genomen. “Everything for a picture”.

Santa Maria:
Alleen geweest om te slapen en dat was bijna nog in de verkeerde kamer. Niet onze schuld maar bij de receptie was het toch niet helemaal helder waar alle bruiloftgasten zich bevonden. Toch was het een leuk hotel waar we zeker lekker hebben geslapen. Het ging prima.

Solvang:
Niet helemaal wat wij ervan gehoopt hadden want de kleine zeemeermin was wel heel erg KLEIN. Het is wel een heel charmant stadje/dorpje waarvan de hoofdstraat dus in de Deense sfeer is. Daarachter is het gewoon Amerikaans hoor en ook de mensen die daar werken zijn meer Zuid Amerikaans dan Deens. Maar we hebben er wel lol gehad.

Anaheim/Disneyland Adventure:
GE-WEL-DIG!!!!! Disney haalt toch altijd het kind in je naar boven. Een aantal attracties waren hetzelfde maar we hebben toch een aantal nieuwe attracties gedaan die we nog nooit eerder hadden gedaan. En ook een geweldige musical. Maar hoogtepunt was wel de avondshow. World of Colors. Die is wel zo bijzonder. Wat een prachtige watershow. Daar hebben we wel heel erg van genoten. Het hotel was echt op loopafstand. Het was niet de meest geweldige hotel, de kamer zelf was echt niet geweldig en het ontbijt was zeker slecht maar het was wel schoon en we hebben er twee nachten goed geslapen. Zeker de tweede nacht want toen waren heel moe na onze Disneydag.

Los Angeles:
We hebben er van genoten. Het is niet een stad waar je snel denkt te kunnen zijn want waar de navigatie 10 minuten aangeeft je die rustig keer vier kan doen. Onze hotelkamer was gloednieuw. In het hotel waren ze nog druk bezig de kamers op te knappen. Daar hebben we totaal geen lawaai overlast van gehad. Je zag hier en daar wel wat witsel op de grond of plastic maar al met al was het een prima hotel. Zeker ook niet te ver van het centrum.

The walk of Fame:
A must see or do. Je loopt heel veel met je hoofd naar beneden omdat je alle namen aan het lezen bent die op de sterren staan en natuurlijk is het een zeer toeristische straat met bijbehorende winkels.

Hollywood Sign:
Even een kleine onderneming om zo dichtbij mogelijk te komen. Dat is ons toch redelijk gelukt. Grappig is dat wij net als  iedereen zeer veel moeite doen om er zo dichtbij mogelijk te komen maar als je er dan staat dan kijk je er naar, maak een foto van jezelf met de letters op de achtergrond en dan………..ben je wel klaar. Je neemt de moeite voor wel 10 hele minuten ongeveer. Maar wie wilt er nu niet een foto met zichzelf en die letters.

OUE Skyspace
Zeker iets wat aan te bevelen is. Om Los Angeles aan je voeten te hebben liggen is toch wel heel bijzonder. We konden heel ver kijken en natuurlijk was de glazen glijbaan iets wat de meiden nooit zullen vergeten. Die was voor hun natuurlijk veel te kort en om eerlijk te zijn was het echt niet veel bijzonders. Dat zullen mensen met hoogtevrees misschien anders vinden maar onze meiden hadden de grootste lol op hun matjes en dat had veel langer mogen duren.

Universal Studio’s:
We konden merken dat ons energiepeil wel heel laag werd. Het kostte behoorlijk wat moeite om overal heel enthousiast over te worden. Het is een bijzonder park die ook een Lower Lot heeft waar je met hele lange roltrappen naar toe werd gebracht.
Maar natuurlijk was daar weer Harry. En van Harry en Zweinstein worden wij altijd vrolijk. Het is toch zo’n magische plek waar we zo graag willen zijn. De attractie in het kasteel is natuurlijk ongeëvenaard. En ’s avonds de lichtshow op het kasteel was heel erg mooi. Hij duurt niet echt lang en het was ook best een beetje lastig om een leuk plekje te krijgen om te kijken maar uiteindelijk hebben we er goed van genoten.

Warner Bros Studio Tour:
Super leuk!! Zeker herhaling vatbaar. Je komt op plekken waar je anders nooit kan komen. Filmsets, series. De series die de meiden volgen, de series die ik volgde. Het was wel heel speciaal om daar ook te kunnen lopen of rond te rijden. Ook kwamen we op een set van een serie die hier in Nederland niet bekend is maar waar ik nu al vier seizoenen heb gezien bij Ziggo on Demand. The Fosters. Dit gaat over een lesbisch stel wat één biologische zoon heeft, twee geadopteerde kinderen en twee pleegkinderen. Heel vooruitstrevend voor Amerika en ik moet zeggen dat het goed in elkaar zit.
Aan het eind werden we afgezet bij Stage 48 waar je interactief bezig kon zijn. Je kon meedoen met een scene van Friends. (Dat liet ik me echt niet ontzeggen) maar ook op de bezem van Harry Potter (wat de meiden natuurlijk niet konden missen) andere leuke film of foto technieken en een heleboel props voor films zien. We hebben daar geweldig naar ons zin gehad.

Santa Monica Pier:

Onze laatste avond ging in bij deze pier. Om eerlijk te zijn was de pier van Santa Cruz qua winkels leuker maar op deze pier was er ook een kleine kermis waar we met de LA City Pass gratis in konden. We kregen hierdoor een all-inclusief armbandje om waardoor alle attracties gratis en onbeperkt waren. Dat was wel een hele leuke afsluiting van deze vakantie.

Het was een geweldige, bijzondere, spectaculaire en zeer zeker diverse vakantie. We hebben er alles uit gehaald wat er in zat en wat ons lichaam toestond. Af en toe werden we echt teruggefloten want het tempo lag echt zeer hoog. Als je nu alles terugleest en foto’s bekijkt kan je wel concluderen dat het misschien toch wel een beetje te hoog was. We zijn gewend om herinneringen te stapelen en de dagen aan elkaar te rijgen. Maar dit keer was het wel heel erg veel waardoor tijdens de vakantie zelfs al dingen aan het wegzakken was. In de derde week leek Las Vegas al weer zo ver terug. Het voelde niet als de twee weken die het werkelijk was. Maar ik had er ook niets van willen missen. Het ruige van de landschappen en van de natuur wat natuurlijk haaks staat op de steden. Ik moet zeggen dat wij dan toch wat meer van de steden houden dan van de natuur maar we hebben daar ook flink van genoten en enorme bewondering voor gehad. Het roadbook heeft ons zeker goed geholpen want bevatte alle informatie die we nodig hadden en gaf ons ook genoeg ideeen wat we konden doen. Ik vind het altijd prettig om een leidraad te hebben. Het is nooit in steen geschreven want we hebben hem ook meerdere keren niet gevolgd maar het geeft je een goed idee wat je die dag kan doen en je hoeft het allemaal niet ter plekke te verzinnen of op te zoeken. Daar heb ik meer dan een jaar de tijd voor gehad om alle leuke en bijzondere plekjes te zoeken. En die hebben zeker deze vakantie meer dan geweldig gemaakt. Verschrikkelijk zal het altijd blijven dat er toch een zwart randje omheen zit omdat er voor de vakantie keuzes gemaakt moesten worden in het belang van iedereen en nu hier in oktober kan ik wel zeggen dat die keuzes goed hebben uitgepakt. Het heeft zeker nog een staartje gehad in ons huis en we zijn er nog lang niet. We zijn nu druk met therapieën voor Mea om het toch hopelijk nog op de rit te krijgen maar het heeft er wel voor gezorgd dat er iets van adempauze werd gecreëerd die de andere twee meiden dringend nodig hadden. Na de vakantie konden we er toch we al geheel gezin tegen aan.