8888 stappen

Het weer: zonnig
Temperatuur: 30 graden                        
aantal kilometers gereden: 481 kilometer          
aantal stappen gelopen: 8888 stappen              
aantal foto's genomen: 349                
totaal aantal foto's tijdens vakantie: 1286

@Dorien: We hebben allemaal ons eigen bed. Kenneth slaapt boven het stuur want daar is de meeste ruimte voor zijn lange benen. Yentle slaapt op de dinette, Solange op de bank en ik heb het bed voor mij alleen. Kenneth vindt gezien zijn lange benen het bed te kort, dan liggen zijn voeten over de rand. Dat slaapt niet lekker. Ook was het afgelopen nacht heel warm in de RV dus was het ook fijner om niet op elkaars rug te liggen

@Rick, Mandy Renee: de RV bevalt prima, het is even zoeken om alles een plekje te geven en uitvogelen hoe alles werkt maar het gaat hartstikke goed.   

Dank jullie wel voor alle felicitaties die ik vandaag heb gekregen via Whatsapp, Facebook, mail en Messenger. Het is niet zo dat ik mijn verjaardag vier maar het voelde wel leuk om het hier in Amerika te zijn.

Vannacht was het bijna niet te doen, wat was het warm. Kenneth had uit pure armoede de airco midden in de nacht aangezet maar dat ding maakt zo’n hard blaasgeluid dat slapen voor Solange en mij wel klaar was. Ik heb een beetje gedommeld maar elke keer sprong dat ding aan en dan was ik weer wakker. Vanaf half 5 was ik er wel klaar mee. Gelukkig was ik wel al om 21:30 in slaap gevallen dus ik had toch wel wat uurtjes meegekregen. Solange kwam gelijk naast me liggen en hebben we samen even liggen kletsen en op een gegeven moment heb ik de blog geschreven en online gezet. Om half 7 was iedereen wakker en terwijl Kenneth het ontbijt voor iedereen maakte ruimden wij de RV weer op. Het is een hoop vouw en opklapwerk. Na het ontbijt werd de RV losgekoppeld en reden we het terrein van Circus Circus af. Natuurlijk onder begeleiding van onze grote vriend Andre Hazes sr waar gezellig mee werd zongen. Traditie is traditie moet je maar denken. De roadtrip was begonnen. Andre Hazes sr, don’t travel without it!!!

Het was in het begin best wel spannend om door Las Vegas heen te rijden want daar is het is toch een stuk drukker en we moesten toch nog even wennen aan het formaat van de RV. Maar het verkeer ging redelijk vlot en voordat we het wisten waren we op weg richting Hoover Dam. Natuurlijk ging het niet geheel vlekkeloos want op een gegeven moment waren we toch even verdwaalt en Hoover Dam invoeren in de Garmin die we bij de huur van de RV kregen ging niet want Hoover Dam heeft geen adres. Dat staat ook overal vermeld als je op internet zoekt. Maar een heel vriendelijke man hielp ons en zo zaten we weer op de juiste weg. Al gauw waren we bij Hoover Dam en dat is toch wel heel bijzonder en indrukwekkend om te zien zeg. We hadden gekozen voor de guided tour en dat was heel interessant. We hebben maar een klein stukje van de binnenkant kunnen bekijken maar van dat kleine beetje waren we flink van onder de indruk. We mochten (en hebben natuurlijk) overal foto’s maken en het is echt heel bijzonder om te zien hoe het allemaal tot stand was gekomen.

Even voor half 12 liepen we weer terug naar de RV en konden we op pad voor onze kicks op
Route 66.

We zijn uitgestapt bij een afslag van Route 66 en Antares Rd want daar staat de Giganticus Headicus. Zo grappig om te zien. Er was ook een winkeltje bij en hier en daar stonden wat ”oude barrels”. Volgens Kenneth sprak ik dat verkeerd uit en moest ik “klas-sie-kers!!” zeggen. Hij keek daarbij heel gelukzalig naar al het moois. Nou geloof me, de meeste waren van top tot teen doorgeroest en zagen er niet uit. “Mooi” is zeker bepalend door wie er naar kijkt.

Na een aantal foto’s gingen we toch weer verder en reden richting Hackberry. Ook hier stonden de “klassiekers” opgestapeld en Kenneth kon zijn teleurstelling van gisteren al bijna niet meer herinneren. Wij als dames zagen allen maar een hoop roest wat eigenlijk naar de schroothoop moest.

Bij Peach Springs zijn we ook even gestopt omdat we wisten dat dit plekje gedeeltelijk  model had gestaan voor het plaatsje Radiator Springs uit de film Cars. We zagen ook “Takel” staan. Het was gewoon even leuk om te zien en al met al zijn we niet meer dan 15 minuten uit de RV geweest. Maar dat is net genoeg om even de benen te strekken en alles weer even los te schudden. Het is een lange zit hoor van de Hoover Dam naar de Grand Canyon.

Maar wat bijzonder is toch Amerika. We keken echt onze ogen uit. Elke 10 minuten zag je weer een andere omgeving. Zo alleen steen en rotsen, toen toch ook gras en struikgewas en op het einde van onze weg zagen we alleen maar bomen. De weidsheid, de openheid. We wilden alles vastleggen op foto’s maar als je ze nu terugkijkt doen ze wat we hebben gezien helemaal geen eer aan. Het is in het echt nog zoveel mooier!!! Elke 5 minuten hoorde je wel uit iemand zijn mond: “Oh moet je daar nou kijken, hoe MOOI/GAAF/PRACHTIG/BIJZONDER* die BERG/ROTS/LUCHT/KLASSIEKER* is (doorhalen wat niet van toepassing is). We bleven elkaar maar ergens op wijzen want ieder zat uit een ander raam te kijken.

We staan nu op de trailer campground van de Grand Canyon tussen de bomen. Heerlijk rustgevend. De krekels tjirpen er heerlijk op los. Net zijn we hier wezen eten en toen we de bus terug naar de campground wilde nemen gaf die meneer aan dat hij niet meer die kant uit ging want zijn dienst zat erop. We konden nog wel een andere bus nemen maar dat hield ook een overstap in. Nou ben ik daar al geen held in ,overstappen, en al helemaal niet met “een halte met de ene bus en dan weer bij een andere bus opstappen” maar het was ook al donker. En er zijn het geen lantaarnpalen dus moesten we de busstops in het donker gaan zoeken. Dat zou gezien “the Gang” vast wel een uitdaging gaan worden. We wisten dat de RV niet al te ver van het restaurant geparkeerd stond dus Kenneth stelde voor om het te lopen. Hij wist wel zo’n beetje de weg. Dat vonden de meiden zowaar ook een goed idee dus voor dat ik het wist werd de pas er in gezet. Nou dat was een strak plan hoor. Echt een top idee om in het donker op onbekend terrein te lopen. We dachten dat we helemaal goed liepen maar dat was natuurlijk niet zo. Bij elke bocht werd er gezegd dat het nu om de hoek lag maar daar was het niet. En we liepen maar in het donker en ik ben niet zo’n natuurlijk ingesteld. Ben niet bang maar ik hou er niet van. Ik zag ons al midden in de nacht in de bossen zoeken naar een pad waar we op konden lopen en hopen dat de park rangers ons konden vinden. Ik wilde dus ook niet weg van de openbare weg. Toen we eindelijk een bord zagen waar we ons mee konden oriënteren bleek dat we al veel te ver waren gelopen en dat we nu weer een stuk terug moesten lopen. Nou die calorieën die eerder naar binnen waren geschoven waren er op deze manier er toch weer afgelopen. In totaal hebben we nog 8888 stappen gedaan terwijl we heel de middag met de camper hebben gereden.

We waren om 21:00 uur weer bij onze RV terug en de meiden gingen gelijk douchen en naar bed. Ik zit hier nu als een malle die blog te typen al vraag ik me eigenlijk af waarom ik het doe. Het ontvangst is hier heel slecht dus dat wordt morgen in oplossingen denken hoe ik het online gaat zetten. Ik denk dat ik met laptop en al naar de cafetaria ga om alles te up-loaden. Ik heb wel internet op mijn telefoon maar geen hotspot. Kenneth heeft wel een hotspot op zijn telefoon maar het bereik is echt heel slecht. Ook moeten we er zuinig mee omgaan want we moeten er de rest van de vakantie ook mee doen.