bye Nature, hello City

Het weer: zonnig
Temperatuur: 25 graden                      
aantal kilometers gereden: 345,28 kilometer          
aantal stappen gelopen: 923              
aantal foto's genomen: 165                
totaal aantal foto's tijdens vakantie: 4190

SORRY VOOR DE VERTRAGING MAAR GISTEREVOND GING DE WIFI TOTAAL NIET, TE VEEL MENSEN OP DE ROUTER. NU MAAR DE WEKKER OM 6:00 UUR GEZET. BLIJKBAAR BEN IK DE ENIGE DIE NU WAKKER IS. HIJ GAAT ALS EEN ZONNETJE.

@Marga, Emmy en Renee: de benen hebben vandaag rust gehad maar dat was echt wel nodig ook.
@Caroline en Cindy: Ik ben ook beter bekent als Jomanda met mijn vooruitziende blik 😉
@Marja: Ja de dames zijn de natuur nu wel moe. Ik moet eerlijk zeggen dat ik ook wel uitkijk naar weer iets anders. Kenneth daarentegen had nog wel een paar weken door willen gaan.
@Nicole: de meiden beginnen al te lachen als er nog gevraagd wordt of ze een kindermenu willen.
@Rick en Mandy: We hebben al het moois achtergelaten, het ligt op jullie nu te wachten 😉
@Marleen: We zijn ook iedere dag weer dik onder de indruk.
@Esther: Ik denk dat we allemaal wel hetzelfde zijn. Wij hebben bij elke campsite wel een zwembad gehad al zijn sommige meer een badkuip als formaat. Maar er waren er een paar bij die waren nog best groot.
@Anita: fijne vakantie en ik snap het hoor met de Wifi problemen. Wij hebben er ook flink last van gehad. Ik kan andere blogs ook vaak niet openen door de foto’s die erbij staan.
@Christa: Wij hebben een keer om 04:00 uur op de wifi gezeten. Toen was hij inderdaad lekker vlug.
@Arianne: Dat hadden we wel graag gewild maar helaas hebben we daar geen tijd voor. Het zijn echt keuzes maken.

Gisteren werd ik ondanks alle voorzorgmaatregelen toch gestoken door een beest. Solange zag het gebeuren en volgens haar was het kleiner dan een mug maar evengoed stak het me wel. Ze sloeg heb gelijk van me af maar helaas was het te laat. Gelijk heb ik medicijnen ingenomen en het ingesmeerd tegen de jeuk maar helaas, vanmorgen werd ik toch wakker met een soort van spierbal erbij. Yentle is gisteren ook twee keer gestoken en die heeft gewoon twee bultjes (de gekleurde plek op haar arm is schaduw. Ze heeft echt alleen maar twee bultjes) Ik daarentegen heb weer een schijf van zeker zes cm doorsnede op mijn arm en die gloeit tot en met. Hij voelt heel erg warm aan en is behoorlijk pijnlijk. Dat is weer fijn de aankomende dagen.  

Vandaag namen we afscheid van al het natuurschoon en zijn we richting San Francisco gereden. De wekker ging weer vroeg want we hadden veel te doen vandaag. Even voor half negen reden we het terrein af richting de dichtstbijzijnde benzinepomp want ze zouden vele kilometers gaan rijden vandaag en dan moest de tank toch wel goed gevuld zijn.

De benzinepomp lag maar op 10 minuten afstand en Kenneth liet ook gelijk de Propaan tank vullen. Die moet namelijk ook gevuld ingeleverd worden. 

                                

Toen vond ik het eigenlijk wel weer tijd om te rijden. Wanneer je de chauffeur bent beperkt je dit wel in je mogelijkheden om andere zaken te doen. Dus nu zou ik je heel veel over kunnen vertellen over al het leuks dat ik gezien heb maar nog leuker zou het zijn als ik de foto’s erbij zou kunnen laten zien. Ik reed namelijk langs hele leuke lieve huisjes in Mariposa. En toen ik dat zei werd er driftig ja geknikt maar niemand greep naar een foto toestel of telefoon. Toen zag ik een lief klein huifkarretje maar toen ik Yentle vroeg of ze daar een foto van wilde maken wist ze zo gauw niet welke linker kant ik bedoelde en natuurlijk reden we er alweer voorbij. Hetzelfde was het met een echte Coca Cola Vrachtwagen. Voordat Kenneth mijn mobiel aan had en gericht had op de vrachtwachten waren we er al grotendeels voorbij. De achterkant heeft hij nog wel vastgelegd.

Even later hadden we de meer bewoonde wereld verlaten en kwamen we langs gedeeltes waar nog niet zo lang geleden “wildfires” hebben gewoed. Het is echt afschuwelijk om te zien hoe verwoestend het is geweest. Het waren ook geen kleine gedeeltes. Daarna reden we  langs goudkleurige velden. En een gedeelte hiervan werd nog als bijzonder gezien en wel op foto vastgelegd.

Maar al gauw werd dit blijkbaar toch wel saai want voordat ik het wist had ik drie slapende passagiers en kon ik alle leuke dingen helemaal niet meer vastleggen. Ik kan dus niet laten zien dat we langs Dehli reden waar ik dan een grappige tekst onder zou zetten als “verkeerde afslag genomen”. Zelfde geldt voor Kansas Avenue (even met mijn rode schoentjes klikken) en Walnut Grove (heeft iemand Laura Ingalls gezien??) Nee dat is natuurlijk nu helemaal niet zo grappig. Heel even moest ik stoppen bij een verkeerslicht en toen heb ik snel foto’s gemaakt om het slapende volk vast te leggen hahahaha.

Na drie uur rijden kwamen we aan bij onze tussenstop One Jelly Belly Lane. 

Daar is de fabriek van onder andere de Jelly Bean gevestigd. Ik had het gelezen op internet dat je daar naar binnen kan en zelfs een gratis tour kan doen. Het was echt geweldig!!!!! Zo leuk om alles te zien. Ik kan je zeggen dat het de meiden heel erg fascineerde en dat ze langer bij ieder gedeelte hebben staan kijken dan bij menige boom. Ik vond het ook allemaal geweldig om te zien. 

Heb altijd die machines van een lopende band super gevonden en om nu te zien hoe die snoepjes gemaakt worden en ingepakt is echt zo leuk. We hebben hier best lang over gedaan om daarna in het winkeltje uit te komen. Eerst ging je langs the Sample-balie waar je drie smaken mocht uitkiezen en die kreeg je dan. Daarna kon je verder in de winkel alles bekijken en natuurlijk kopen. Laten we zeggen dat we niet met lege handen naar buiten zijn gekomen. De meiden hebben nog wat extra dingen gekozen maar natuurlijk hadden we alle vier een zakje snoep.

Toen gingen we op Yentle’s verzoek naar Panda Express. Ze hadden natuurlijk weer honger en Yentle had trek in “Orange chicken”. We hadden even op Google Maps gekeken hoe ver het was en op 9 minuten afstand hadden we er al een gevonden. Dus op naar de Chow Mein en Fried Rice. Daar krijg je toch altijd zo enorm veel van dat we het overgebleven eten bij elkaar hebben gedaan en daar hebben de meiden vanavond nog van gegeten. 

Na het middageten zijn we verder gereden naar onze laatste campground.

Ik had gekeken naar een leuke route. We zouden door de Wetlands heen rijden. Nou had ik me daar toch iets meer van verwacht en ook hebben we een groot gedeelte in een langzaam rijdend verkeer file gereden. We reden ook nog langs een pretpark waar wel heel veel achtbanen waren. Blijkt het Sixflags te zijn. De meiden baalden flink dat we daar niet even een stop konden maken. Gelukkig konden we daarna nog wel doorrijden en kwamen we rond 16:30 bij de campground aan.

Die ligt aan de andere kant van de Golden Gate brug en eigenlijk ziet het er niet echt uit. Het is maar een heel klein beetje meer beter dan de parkeerplaats van Circus Circus maar niet echt veel meer. Ook dit keer zit er een zwembad(je) bij maar de meiden zijn niet wezen zwemmen. Het inchecken ging wel heel relaxed en die vrouw was echt heel erg aardig en gaf van alles mee aan plattegronden en folders.

Heel even hebben we ook nog met het idee gespeeld om nog naar San Francisco te gaan want dat had ik ook in het roadbook gezet. Maar dat ging niet door. We hebben alle koffers al ingepakt en ook de RV schoongemaakt. Daar ging zoveel tijd in zitten dat het geen zin meer had om naar San Francisco te gaan. We zouden dan met de Ferry gaan en ook dan zouden we met de laatste Ferry van 21:35 terug moeten. Maar als we pas om 19:30 zouden weggaan zouden we meer op de boot zitten dan wat anders. Dat had geen zin.

We hebben er dus voor gekozen om maar in de camper te blijven en morgen heel vroeg op pad te gaan. De camper moet om 11:00 uur ingeleverd zijn maar wij willen graag zo vroeg mogelijk op pad gaan. Het zal waarschijnlijk nu wat tijd in beslag nemen wat betreft de afhandeling van de schade en daarna moeten we ook nog weer met alle koffers en alle spullen richting het hotel komen. We hebben daar wel al een paar plannen voor maar welke het uiteindelijk wordt en hoe die gaat uitpakken weet ik nog niet. Dit is wel de dag waar ik al voor het begin van de vakantie de meeste buikpijn over heb en nu na die schade helemaal.