Heuveltje op, heuveltje af

Het weer: bewolkt met in de middag een klein beetje zon
Temperatuur: 19 graden                          
aantal kilometers gereden: 49,76 kilometer            
aantal stappen gelopen: 16046 stappen                
aantal foto's genomen: 145                
totaal aantal foto's tijdens vakantie: 4335

@Mea: Ik heb voor jou ook Jelly Beans gekocht hoor. Ik hoop dat je ze lekker vindt.
@Mam: De Jelly Belly Fabriek was echt heel erg leuk. Weet je nog dat ik vroeger zo graag naar dat soort programma’s keek die zo’n lopende band fabriek lieten zien.
@Esther: We voelen onze benen hoor!
@Hannie: Het is elke keer hetzelfde als ik gebeten word. Word er niet echt vrolijk van maar het is niet anders.
@Nicole: We kwamen er vandaag achter dat we toch net over onze geschatte kilometers heen zaten.
@Renee en Patricia: Ik ben heel allergisch voor insectenbeten. Heb ook altijd pilletjes in mijn portemonnee zitten om gelijk in te nemen als ik gestoken word. Het gaat gelukkig wel over maar je hebt er wel een paar dagen last van.
@Marja: Achteraf gezien is alles wel meegevallen en was er geen echte reden voor buikpijn.
@Pieter, Marja, Cindy en Mandy: Ik ben gewoon een saaie rijdster joh! Heel slaapverwekkend hahahaha
@ Marleen: De meiden zijn weer heel blij met al het baksteen om zich heen
@Marga: Was echt heel leuk die fabriek.
@Emmy: Het lukte ook niet om met lege handen uit de fabriek te komen maar we hebben ons netjes gedragen. (al zeg ik dit zelf)
@Caroline: Lekker ding, thats me 😉 hahahahahahaha

Vanmorgen had ik de wekker om 6 uur laten afgaan. We gingen toch vroeg slapen gisteravond. We zijn ’s avonds echt helemaal uitgeblust en als je dan in zo’n RV al op je bed ligt/hangt dan gaan je ogen al snel zakken. Ook heel de dag actief en in de buitenlucht zijn zal de slaap zeker activeren.
Dus vanmorgen ging mijn wekker lekker vroeg en toen ik eenmaal een beetje bij mijn positieve was zette ik mijn laptop aan en wat ging die Wifi lekker vlug. Voor ik het wist kon ik alle foto’s erbij zetten en was mijn verslag zo ge-upload. Toen werd het tijd om “the Gang” wakker te maken omdat ik zo vroeg mogelijk op pad wilde gaan. We moesten volgens de navigatie zeker nog 45 minuten rijden naar Roadbear en we wisten niet wat ons onderweg nog te wachten stond en ook bij Roadbear zou het zeker niet zo afgehandeld zijn.

Nu was het dus zaak om alle laatste spullen in de koffers te krijgen. Dat ging boven verwachting nog redelijk goed. We hebben zeker nog wel een aantal zaken achter moeten laten waaronder toiletpapier rollen (tip 4 Rick en Mandy: in een RV mag je alleen één vel wc rollen gebruiken en blijkbaar kan je daar heeeeeel lang mee doen. Wij hadden een pak met 10 rollen gekocht en we hebben er 7 over gehouden.)  en nog wat andere zaken. Niet alles is opgegaan qua eten maar al met al viel het restant reuze mee. Als ik zag wat andere mensen bij Roadbear nog uit hun RV sleepte hadden wij het nog heel netjes gedaan. (tip 5 Rick en Mandy: Wanneer je je RV ophaalt bij Roadbear. Kijk binnen eerst even wat ze nog hebben staan op een stelling. Daar moesten wij en alle andere mensen ook onze overgebleven spullen neerzetten. Altijd handig)

Om 8:20 reden we van het terrein af richting San Leandro. Daar is het adres van Roadbear van San Francisco. We moesten eerst een hele bijzondere lange brug over. Zo’n lange brug hebben wij in Nederland echt niet en wat ook bijzonder was, was het feit dat je een boven en beneden hebt. Dat hadden Kenneth en ik ook al gezien en gereden in New York maar het blijft wel bijzonder hoor.

Heel even kwamen we in een file 

maar over het algemeen reden we goed door. Natuurlijk reden we ook nog even verkeerd en kwamen we op plekken……..Hoe erg is het toch als het zo slecht in je leven gaat dat je op deze manier moet leven. Het is dan echt een hele harde wereld hoor.

We kwamen om half 10 op het terrein van Roadbear op en we waren duidelijk niet de enige die hun RV kwamen inleveren. Het was gewoon achteraan aansluiten. We werden verzocht om alle spullen uit de RV te laden, al het linnengoed e.d. in een grote wasmand te deponeren en alle spullen die andere mensen nog kunnen gebruiken binnen te zetten. Dus dat deden we braaf. Toen kwam er iemand naar de RV kijken en natuurlijk zei hij dat we binnen maar even moesten wachten zodat hij een schade rapport kon maken. 

Terwijl we dat deden zagen we een andere RV die ook schade had opgelopen aan hun sunscreen. Sorry hoor maar daar moest ik toch een foto van maken. 

Het blijft toch een gevalletje van gedeelde smart. Al gauw kwam toch die man met ons rapport waarop stond dat we onze 1000 dollar deposit kwijt waren als eigen risico en daarop ook nog 43,46 dollar extra voor 88 extra gereden miles. Van te voren kan je miles inkopen en met een ruwe schatting kwamen wij op 2000 miles. Nu blijkt dus dat we 2088 miles met de RV hebben gereden wat omgerekend 3340,80 kilometer is. Daar komt straks nog de kilometers met de SUV bij.

Al met al verliep de afhandeling bij Roadbear best soepel en werden we met een shuttlebusje afgezet bij de BART San Leandro. Dit is een metro/trein. Daar werden we heel vriendelijk door een mevrouw van de BART geholpen met de kaartjes kopen en gingen we naar het perron. De metro/trein kwam redelijk snel en we konden met al onze koffers, trolleys, rugzakken en handtassen instappen. 

De rit zelf ging ook soepel en bij Embarcadero moesten we er weer uit. Toen we eindelijk weer op straat stonden besloten we dat we niet meer op zoek gingen met de bussen maar hielden we de eerste de beste grote taxi aan die we zagen. En die zagen we best snel. Laten we het erop houden dat Solange en het openbaar vervoer samen met onze bagage geen grote vrienden zijn en die worstelde zich een breuk met haar koffer en trolley. Dat zou nooit gaan met nog twee bussen want we zouden dan toch moeten overstappen. Dus alles werd in die taxi gepropt en dat was echt heel erg proppen. Een grote koffer stond zelfs op de voorstoel en wij met zijn vieren moesten op de achterbank plaatsnemen. En die taxichauffeur vond dit ook de normaalste zaak van de wereld. Hoezo veiligheid? Hoezo voorschriften? Solange zat op Yentle’s schoot en Kenneth en ik krap tegen elkaar aan. 

Maar het was een hele aardige man die zeker van Nederland had gehoord. Toen wij op zijn vraag antwoordde dat we uit Nederland kwamen, riep hij gelijk Heineken!!!! Uit. Dat zei ook weer genoeg over die man en ik maakte me toch wel een beetje zorgen over hoe nuchter hij nog zou zijn hahahahaha. Maar laten we het erop houden dat het nog in de ochtend was en dat Happy Hour nog niet aan de orde was. Maar alles ging goed en hij bracht ons snel naar ons motel. Het is Lombard Plaza Motel en ligt dus aan de Lombard Street. Niet al te ver van het kronkelige weggetje. Het is niet een geweldig uitziende plek maar het is schoon en het voldoet prima. We kunnen hier heel goed twee nachtjes slapen. Om half één stapte we binnen. 

Alles werd een beetje aan kant gezet, heel even wat gedronken en toen werden de loopschoenen aangetrokken. Om even over 1 liepen we weer naar buiten richting China Town. Het eerste stuk Lombard Street liep nog makkelijk maar al gauw werd het toch heuvel op en heuvel af. 

We zagen onderweg hele leuke dingen. Uitstallingen buiten, mooie muurschilderingen. Toen we in China Town kwamen hadden we (natuurlijk) weer twee mensen die omvielen van de honger dus zijn we een bakkerij ingegaan om daar broodjes te kopen. Die waren lekker en hielden de meiden overeind.

We hebben heerlijk rondgelopen in China Town en van alles gezien.

We zijn zelfs bij een Fortune Cookie Factory geweest. Die zit in Ross Alley. Daar worden de cookies met de hand gemaakt. Het is een heel smal gebouwtje en je kan eigenlijk je kont niet keren maar de meiden zijn dol op die Cookies dus ze vonden het geweldig om daar geweest te zijn.

Na vele straten te zijn afgelopen kwamen we bij een floating boat sushi bar terecht. We hadden wel zin in sushi. Hoe leuk was het niet om langs varende bootjes te zitten waar je dan een schaaltje van af kon pakken met daarop sushi’s. Aan de hand van het schoteltje waar het op lag werd er prijzen bepaald en alle schoteltjes bij elkaar opgeteld kwam dan het eindbedrag op tafel. Nou laten we zeggen dat de sushi echt heerlijk smaakte, we er van hebben genoten maar dat ik daarna Kenneth wel onder tafel vandaan moest plukken. Die was flauw gevallen van de optelsom. Het was toch sneller opgelopen dan verwacht en ook hadden ze er gelijk de fooi erbij opgeteld. Ach, het was echt heel lekker moeten we maar denken.

Na het eten gingen we nog even door en liepen we langs een winkeltje die hele muren vol met POP-poppetjes had. Nou zijn de meiden begonnen met die te sparen. Yentle had in Las Vegas al een Harry Potter gekocht en kon die nu aanvullen met Ron Weasley en Stitch. Solange heeft B-max en Simba gekocht. 

Wat hadden ze een plezier en wat had die winkel er veel! Het was echt moeilijk kiezen. Nog even doorgelopen naar de Chinatown Gate en daar nog even wat gedronken. 

Toen vonden we het wel genoeg want het was zeker nog een uur terug lopen. En dat lopen was echt een conditie training van heb ik jou daar. Die heuvels waren me daar stijl!!!!!!! Och mijn arme benen. Je had op bepaalde punten wel prachtig uitzicht hoor en even zagen we zelfs al Alcatraz.

  

Een man op een lege Cable Car ging er speciaal voor staan

Maar wat waren we blij dat we Lombard Street weer inliepen. 

Het was al met al echt niet zo’n buikpijn dag als waar ik van te voren bang voor was en hebben we vanaf 13:00 uur heerlijk kunnen genieten. Dan gaat toch ook nu weer vrij vroeg het licht uit want morgen is onze enige volle dag in San Francisco en daar willen we natuurlijk alles uithalen wat er in zit. Dat wordt weer vroeg op pad.