On the road again

Het weer: zeer bewolkt mistig/zonnig/bewolkt
Temperatuur: 18/28/20                        
aantal kilometers gereden: 190 kilometer          
aantal stappen gelopen: 13135              
aantal foto's genomen: 169                
totaal aantal foto's tijdens vakantie: 4781

@Esther: We gingen het helaas allemaal niet redden. Er staan nog een aantal zaken op een lijstje die we maar een volgende keer moeten gaan bekijken. En Alcatraz vonden de meiden vooral indrukwekkend toen je ook de geluiden hoorde dat er iemand werd neergestoken. Solange trok gelijk haar koptelefoon af. Golden Gate ging niet meer lukken maar was vanmorgen helemaal niet te zien
@Emmy: Reis maar gezellig mee hoor.
@Maurice: Het is echt een must-do.
@Birgit: Helaas was het weer vanochtend nog erger. Totaal geen zicht op de Golden Gate Bridge.
@Marja: We komen best uit met het roadbook. Maar de dagen zijn wel goed gevuld 😉. En we zijn zeker goed bezig hè?! Voor NIETwandelaars
@Claudia: Dat is twee. Ik heb trouwens gelukkig ook 2 tassen kunnen scoren al was dat echt niet makkelijk. In beide steden maar een keer gezien en gelukkig toen ook gelijk gekocht. Hopelijk net zoveel geluk in Los Angeles. Jouw glas en pin zal wel loslopen.
@Hannie: We zijn nu al drie weken aan de loop. Het is echt wel te merken hahahaha
@Henk: Ik kan je mijn USA dieet zeker aanraden. Maar je voelt het wel hoor.
@Anita: Helaas was het vandaag nog slechter.
@Mam: Je kent Kenneth toch, hij houdt van zijn schoonmoeder maar kan soms echt heel erg aan zichzelf denken. Hij is nogal gehecht aan zijn kleding.
@Mea: Hele dikke kusjes voor jou terug.
@Renee: We willen zeker nog eens terug. En we waren in Macy met haar 7 etages
@Nicole: Maar 1 zeehond? Das dan wel heel erg karig 😉. Het werkt hier zeker goed voor de lijn.
@Mandy: Het is echt te merken hoor. En ik snap dat ons verslag bij jullie wel het kriebelen aanwakkert.
@Pieter: Alcatraz is echt super. Alleen niet echt heel makkelijk om te fotograferen hoor. Het is er redelijk druk en ook sta je er vaak bovenop. Maar ga het proberen zou ik zeggen. 😉
@Caroline: Ik heb nog véééééél meer foto’s maar vond dat ik nu al zoveel had geplaatst. En Yentle is vorig jaar zeker flink gegroeid. Ze steekt nu boven mij uit.

Vanmorgen hadden we weer een zeer vroege start. Tenminste Kenneth en ik. We hadden gisteravond bedacht dat we vroeg op pad wilden. We hadden gezien dat de Avis om 7:30 al open ging dus als wij daar dan rond 8:00 uur zouden zijn dan konden we lekker vroeg van start. Het was bij Fishermans Wharf maar nu wisten we waar we moesten zijn en samen zouden we dit snel aanlopen. De meiden zouden de laatste dingen inpakken en zorgen dat alles klaar stond wanneer we aan kwamen rijden. Ontbijten zouden we dan wel onderweg doen. Dus om 7:45 uur liepen Kenneth en ik naar buiten en met gezwinde pas zette we koers richting de Avis. "De paden op, de lanen in, vooruit met flinke pas" neuriede ik de hele tijd. We liepen goed door ook al was het toch een beetje heuvel op. We wisten waar we heen moesten en hoe we het beste konden lopen. Goed weer voor onze benen en de stappenteller. En inderdaad om even over achten liepen we daar over de drempel. De Avis zit in een parkeergarage dus het zal toch geen probleem zijn. 

Daar zal vast wel onze auto klaar staan. Dus niet!
Omdat we een groot formaat auto hadden moest hij gebracht worden en dan ook nog eens gewassen. We hadden afgesproken dat we hem om 10:00 uur zouden halen dus eerder zouden we hem echt niet krijgen. Dan sta je daar. Ik had inderdaad ingevuld dat we om 10:00 uur de auto zouden ophalen maar dat had ik een jaar geleden al besloten toen ik de auto boekte. Toen wist ik nog helemaal niet hoe ons schema eruit zou zien en leek me 10:00 uur een aardige tijd.

Dus was nu? We hebben de meiden maar gebeld dat ze alles maar moesten laten en richting ons moesten komen lopen. Onderweg op de heenweg hadden we een diner gezien waar je ook kon ontbijten dus we gingen maar daar naar toe. 

Het was een kleine diner die ook niet echt heel gezellig was ingericht maar het smaakte prima. Toen we naar die diner toe liepen hadden we weer zicht op de Golden Gate Bridge. Tenminste, we wisten dat we die kant op moesten kijken. Hij was nu nog minder te zien dan gisteren.

Het was nu nog meer bewolkt. We hebben het niet getroffen wat betreft die brug en een foto. Maar echt koud was het niet.

Toen we klaar waren zijn de meiden weer terug gelopen naar het Motel om de laatste zaken te regelen en wij gingen weer terug naar de Avis. Even 9:50 uur stapte we weer over de drempel. Nou de auto was net aangekomen maar moest nog wel even gewassen worden. We konden wel alle papierzaken regelen en als we dan een klein rondje wilden gaan lopen dan zou hij zeker met een kwartiertje klaar zijn. Het papierwerk ging heel simpel en er werd ons absoluut niets aangesmeerd. De bon stond op nul dus dat moet straks in Los Angeles goed komen. Na de laatste handtekening gingen wij weer naar buiten. Nou ligt de Avis echt direct achter Fishermans Wharf dus er was genoeg te zien. Ik zag een t-shirt die ik voor Marlies en mij voor LOL wilde kopen wanneer we weer op een markt staan. Maar voor de grap vond ik hem toch net even te duur.

Na een kwartier liepen we voor de derde keer over de drempel en hij was echt bijna klaar. Ga even zitten en we komen zo bij jullie. Daar zaten we inderdaad maar heel kort toen er iemand naar ons kwam. De auto stond in de parkeergarage en we konden hem zo meenemen.
Het is een Chrysler Pasifica geworden. Bij ons in Nederland niet bekend, geloof ik. Maar Kenneth is druk bezig om te bedenken hoe hij hem over kan laten schepen. Hij is heel ruim, alle bagage past er prima in, de meiden zitten goed en heeft allerlei leuke dingen. Het is een automaat maar in plaats van een pook heeft hij een draaiknop om hem in een versnelling te zetten. De achteruitkijkcamera is haarscherp . Deuren gaan open en dicht met een druk op een knopje en boven alles rijdt hij heerlijk. Er zat een zeer tevreden man naast me.

Gauw op weg naar de meiden en nadat we alle koffers hadden ingeladen gingen we snel op pad. 

Toch nog flink later dan het oorspronkelijke idee. De navigatie (die ook in de auto zit) aangezet en richting Highway 1 gereden. Een heel stuk was het grauw en grijs en ook het prachtige uitzicht wat je hoopt te zien bij de Highway 1 route liet een beetje te wensen over. Het is mistig, bewolkt, grauw, grijs en de zee ook best ruw. Nou waren die grote golven wel weer leuk om naar te kijken maar een beetje jammer was het wel.

We hadden de navigatie ingesteld op Santa Cruz. Daar zou onze tussenstop zijn. Even een onderbreking in de rit en ik had gelezen dat ze daar een leuke pier hadden om overheen te lopen. Richting Santa Cruz werd het weer ook steeds zonniger en kregen we ook steeds meer uitzichten te zien waar we op gehoopt hadden. Prachtige blauwe luchten, blauwe zee en mooie stranden. Heerlijk. 

Toen we bij de Warf aan waren gekomen was het even zoeken naar een parkeerplekje want grotere parkeerterreinen moest je voor de hele dag betalen en dat paste niet in ons schema. Dit zou maar even een tussenstop worden. 

Maar bij een meter in een straat konden we terecht en gelukkig hadden we nog genoeg kwartjes over van de was. Die hadden we de afgelopen weken gespaard want zonder kwartjes ben je op een campground niets. De wasmachines en douches, alles werkt daarop.
Dus hop, kwartjes erin en op naar de pier. Wat was het daar heerlijk. 

Rondom de pier zagen we zeehonden zwemmen en op bepaalde plekken zagen we er ook een heleboel liggen. Wat kunnen die beesten toch een herrie maken en als je naar ze zit te luisteren dan snap ik het “honden” gedeelte van hun naam wel. Het lijkt wel of ze de hele tijd aan het blaffen zijn. Heerlijk een ijsje gekocht en opgegeten (ik geen ijsje want mijn lijn gaat nu net zo lekker, ik had een heerlijke beker Lemonade)

deze foto moest ik plaatsen voor Solange haar vriendin Eline

Na twee uur rondlopen gingen we weer verder in de auto. Wat een leuke, lieve huisjes stonden daar in de straten zeg. Je zou er zo in willen wonen. Op naar Monterey waar een hotelkamer op ons aan het wachten is.

Maar hoe dichter bij Monterey we kwamen hoe bewolkter het weer werd. Het weer doet echt heel erg aan Nederland denken. Hopelijk gaat de walvisvaart van morgen wel door. Al zullen we ons wel dik moeten aankleden want het zal vast koud zijn op het water. Dat lees je overal.

Nadat we ons hadden ingecheckt gingen we naar de overkant van de straat waar een Chinees Restaurant was. De meiden hadden daar trek in. Kenneth nam een soep vooraf en zou voor de rest wel met mij mee-eten. Ik had namelijk bij een vrouw op een andere tafel gezien hoe groot de gerechten waren die je kreeg en ik zou dit nooit alleen op krijgen. Ook voor de meiden was het best veel dus hij kon van ons alle drie mee-eten. Maar hij zou wel een grote soep nemen. Hij had trek. Toen hij dit doorgaf aan die mevrouw vroeg ze ook of wij er ook van mee-aten. Nee dit was alleen voor hem. Ze liep al lachend weg. Toen ze terug kwam snapten wij ook waarom……..wat een schaal!!!!!! Kenneth zijn mond viel open. Dat was genoeg voor iedereen om twee keer van te nemen en hij moest dit alleen op eten. Je kon ons opvegen. 

Hij heeft zich dapper door 2/3 van de schaal heen geworsteld maar toen was het wel genoeg. Hij was “uitgesoept” hahahaha. Maar het eten was heerlijk. Niet echt heel gezellig ingericht maar zeker aan te bevelen wat betreft de smaak.

Nu zitten we in onze ruime hotelkamer. Om de beurt zijn de meiden in bad gegaan en gaan we ons klaar maken voor de nacht. We moeten morgen weer om 6 uur opstaan omdat we om 7:15 uur richting de haven moeten rijden. We moeten ons om 7:30 uur melden voor de vaart van 8:00 uur. Laat die alsjeblieft wel doorgaan zodat we niet voor niets zo vroeg ons bed zijn uitgekomen.

Vandaag kreeg ik nog wel een foto van Little miss Pip. Zo te zien heeft die het heel zwaar bij haar opa en oma. Echt heel veel medelijden met mijn kleine meisje. Hopelijk houdt ze het nog een week vol, dan kan ze gelukkig weer naar huis komen.