Een lange maar geweldige dag

Het weer: 's morgens heel bewolkt en mistig, 's middags een zonnetje
Temperatuur: 18 graden                        
aantal kilometers gereden: niet met eigen auto gereden          
aantal stappen gelopen : 22197              
aantal foto's genomen: 277                
totaal aantal foto's tijdens vakantie: 4612

 @Hans: Sssttttt dit was jou alleen nog maar opgevallen maar vandaag hebben we het goed gemaakt. 😉

@Esther: Je tip stond inderdaad al voor vandaag op de planning en je kent me he?! Ik plan graag en alles wat een beetje onzeker is krijg ik toch een beetje stress van.
@Maurice: Elke reactie is leuk, maak niet uit wanneer hij komt.
@Caroline: Er zijn 2 of 3 lines van the Cable Car maar gisteren was het ons nog niet helemaal duidelijk hoe stijl alles was. Vandaag deden we het slimmer. Die kuitmassage was gelukkig niet nodig.
@Karen: Veel plezier in Florida. Ik ben bang dat de verzameling bij ons in huis ook aardig groot kan gaan worden. Ze hebben er nog aardig wat op hun verlanglijstje staan.
@Rick en Mandy: Ik weet niet of jullie naar Alcatraz willen maar ik zag dat je hier ook heen kan met je America the beautiful pas. Dan hoef je geen kaartjes te kopen. Ik weet alleen niet of je dan wel kan reserveren. Dat zouden jullie even moeten nakijken.
@Mam: Kenneth wilt zijn kleding niet achterlaten. Hij mompelde dat hij de laatste dagen niet in zijn blootje wilde rondlopen. Ik weet het……kinderachtig 😉. En de eerste weken gaan we bezuinigen. We komen de aankomende maand elke dag bij jullie eten hahahahaha
@Mea: Dikke dikke kussen en knuffels voor jou lieffie. Wat heb jij ook een leuke dag gehad met Claudia. Wat lief dat ze samen met jou op pad is gegaan.
@Hannie: We zijn vandaag in Macy op de 7^e etage geweest. Heel “lekker” daar hahahaha.
@Marja: Een hele unieke ervaring hahahaha.
@Patricia: Wij hadden vandaag mazzel bij TCF
@Renee: Onze ervaring met een Hop on- hop off is dat daar door het verkeer ook aardig wat tijd in gaat zitten. We hebben het vandaag heel goed gehad en vielen de steile hellingen reuze mee.

We zijn vandaag vroeg op pad gegaan. Om 8:00 uur namen we al afscheid van het motel om daar niet eerder dan om 22:00 uur vanavond naar terug te keren. Omdat dit een motel is, is ontbijt er niet bij inbegrepen en gingen we dit maar doen “as we go”. Helaas was het wel bewolkt en was het heel mistig waardoor de Golden Gate Bridge in de ochtend helemaal niet te zien was. In de middag was hij wel voor een groot gedeelte te zijn maar helaas kwamen we er toen niet meer bij in de buurt. Geen leuke foto van ons met op de achtergrond de brug. 

Wat kom je toch een leuke dingen tegen zoals dit honden dagverblijf. Het was al behoorlijk druk toen we lang liepen en het was eigenlijk net een kinderdagverblijf. Een aantal honden speelden leuk samen, één zat zielig voor het raam naar buiten te kijken. Het zag er echt heel leuk uit van binnen. Het deed ons natuurlijk gelijk aan onze Little Miss Pip denken. Die beginnen we toch ook flink te missen hoor.

                                     
Toen kwamen we aan bij het water en we zagen al de grote fabriek van Ghirandelli’s. Omdat we heel vroeg waren, waren een hoop winkeltjes daar nog gesloten. De winkel van Ghirandelli was wel al open en ook nu kregen we alle vier een gratis chocolaatje. Die was trouwens niet klein ook. Heerlijke melkchocolade met caramel erin. Lekker hoor. 

Een klein stukje verder zat Lori’s Diner. Ik had die ook al in mijn roadbook staan al was die ik in mijn book had staan wel een andere vestiging. Die andere zit in Sutterstreet maar ik wist ook van deze af. Omdat ze hier wel open waren zijn we daar maar naar binnen gegaan en hebben daar ontbeten. Dat was echt heerlijk en veel. Solange en ik hebben het samen gedeeld. 

Ook was er gratis wifi waardoor alle appjes en andere meldingen ook binnen kwamen. Yentle kreeg een appje van haar beste vriendinnetje en die wilde wel Facetimen. 

Dus die hebben nog gezellig samen zitten kletsen. Toch wel een heel raar idee dat er één in Spanje is, de andere in San Francisco en dat ze elkaar ook nog kunnen zien. Wat voel ik me toch van een andere wereld als ik denk aan mijn jeugd dat ik mijn vriendin kon bellen, in de woonkamer, voor drie minuten anders werd het te duur, en tijdens de vakantie een kaartje die je eigenlijk beter zelf mee had kunnen nemen omdat de post die pas bezorgde als je alweer drie weken thuis was………ja ja ik weet het een dinosaurus.

Na het heerlijke ontbijt gingen we weer verder de Fishermans Wharf op en hebben nog heerlijk winkeltje in en winkeltje uit gelopen. De meiden hebben hier en daar nog wat gekocht maar niet al te veel. 

Rond 11:00 uur gingen we toch wat meer vaart maken richting Pier 33 waar we moesten zijn voor onze 12:30 afspraak naar Alcatraz. Daar moest je namelijk al een half uur van te voren voor in de rij gaan staan. We moesten er dus rond 12:00 uur zijn. We liepen dus alle pieren af maar bij Pier 39 zagen we op de hoek de gitaar van het Hardrock Cafe. 

Natuurlijk liepen de meiden gelijk naar binnen. Die zaak trekt ons aan als een magneet om daar weer een glas en een pin te scoren. En die zijn niet eens voor onze eigen verzameling. Logischer was geweest als we die op de terugweg hadden gekocht maar dat bedacht ik me pas toen ik al met het tasje weer naar buiten liep. Ach, het paste wel in Kenneth zijn rugzak.

We kwamen op tijd bij Pier 33 aan en na even wat gedronken te hebben konden we aansluiten bij de mensen van de 12:30 uur vaart. Al gauw werden we aan boord geleid en voer de ferry de haven uit richting het meest beroemde eiland van de wereld. 

Met een kwartiertje stond je op het eiland en konden we daar rond gaan lopen. Kenneth wilde liever alleen lopen want die had er echt heel veel zin in en wilde alles op zijn eigen tempo bekijken. Wij vrouwen zouden hem alleen maar storen en ophouden. Dus hij ging zijn eigen weg en wij drieën gingen ook op pad. We hadden om 15:00 uur weer afgesproken bij de ferry zodat we de boot van 15:10 weer terug konden nemen. Bijzonder vind ik wel zo'n kiosk waar je een map van het eiland kan kopen. Zonder dat er iemand bij staat die er op toeziet of je ook echt een dollar biljet door de gleuf heen steekt kan je dus een map kopen. Maar ik heb even staan kijken. Iedereen deed dit ook eerlijk (ook wij hebben het eerlijk gekocht) Het zal misschien wel voorkomen dat mensen het zonder betalen meenemen maar over het algemeen zag je toch iedereen zijn portemonnee trekken.

                                                    

Wat hebben we het hier naar ons zin gehad zeg! Dat klinkt misschien heel raar wanneer je in een gevangenis rondloopt maar de meiden bleven maar herhalen dat ze het zo geweldig allemaal vonden. Ze wilden er ook van alles van weten en bleven maar vragen stellen. We hebben alles van de cellen blok bekeken en geluisterd via de audio tour. Het was echt heel bijzonder en ze bleven dit maar herhalen. Het liet zeker een diepe indruk achter en staat zeker wel in het lijstje van hoogtepunten van de vakantie. Al bestaat dit lijstje eigenlijk wel uit heel de vakantie maar als je dan toch een rangorde moet aangeven scoort hij zeker heel hoog.

Vanaf het eiland had je ook een mooi uitzicht op San Francisco maar ook op de andere kant van het eiland. Het is echt niet al te ver van de bewoonde wereld vandaan, ik snap best dat dit voor de gevangen echt super frustrerend moet zijn geweest.

Eenmaal weer terug aan wal liepen we terug naar Pier 39 om daar nog even bij de zeeleeuwen te gaan kijken. Ik weet door internet dat de kolonie daar vele malen groter is geweest al hebben we er ook flink om moeten lachen wat deze beesten aan het uit vreten waren. Je zag er een aantal zeer hun best doen om een ander er vanaf te duwen. En dat lukte vaak nog ook. 

Daarna liepen we naar een begin punt van een Cable Car line. Daar was het me toch druk. We hebben er zeker wel 3 kwartier voor in de rij gestaan. Maar we wilden dit toch graag meemaken en het was ook een goede manier om naar Union Square te komen. Al die heuvels op en af zagen we echt niet meer zitten om te lopen. Toen we eindelijk naar zo’n kar konden lopen kon alleen ik nog zitten en moesten Kenneth en de meiden eraan “hangen”. Dit wilden ze zelf ook graag want daardoor konden ze nog het meeste zien en foto’s en filmpjes maken. Ik moet zeggen dat op bepaalde punten ik het doodeng vond. Niet voor mezelf maar voor hun. Het ging dan echt heel stijl naar beneden en ik zag het al helemaal gebeuren dat er eentje eraf zou vallen. Of aangetikt zou worden door een auto want die rijden er vlak langs. Het was best nog een aardig ritje heuvel op en af.

Toen we bij Union Square waren aangekomen hebben we heel even rondgekeken en gewinkeld maar zijn al vrij snel bij Macy’s terechtgekomen. We zaten namelijk weer totaal niet op één lijn wat betreft het avondeten. Ieder wilde weer wat anders en waar kan je dan het beste terecht…….bij the Cheesecake Factory. 

Deze zit bij Macy op de 7^e verdieping Daar kan je zoveel verschillende gerechten bestellen. Ik kreeg vanmorgen van Patricia nog mee dat de wachttijd daar kon oplopen naar 2 uur maar wij hebben in totaal 20 minuten gewacht. Dat ging nog heel raar want toen ik ons aanmeldde zei die man dat het wel 45 minuten kon duren en gaf ons een pager mee. We konden wel door Macy heen lopen. Yentle wilde graag bij Calvin Klein en Michael Kors kijken en die zat op de 2^e verdieping. 

Dus wij met de lift naar beneden. We waren er net en liepen net een beetje rond te snuffelen toen het ding in mijn hand begon te knipperen en te trillen. We waren net beneden!!!!! Dus als een malle renden we naar de roltrappen om die al rollend naar boven te lopen/rennen. Natuurlijk hadden we ook weer een roltrap ertussen zitten die stil stond. Men o men wat doen je benen dan zeer. De verzuring sloeg al bij traptree drie toe en ik heb mezelf zo’n beetje naar boven getrokken. Maar gelukkig had Solange een betere conditie dan haar moeder en rende die al vooruit. Gelijk daarna werden we meegenomen naar onze tafel waar we een leuk uitzicht hadden over Union Square. 

We hebben weer heerlijk gegeten en zaten weer helemaal vol. Er was weer geen ruimte meer voor cheesecake en meenemen had ook geen zin want morgen zitten we heel de dag in een auto. Daar wordt het vast niet lekkerder van.

Na het eten was het al donker aan het worden en waren we toch wel moe. Eerst was het plan om met een taxi naar huis te gaan maar we moesten ook nog even naar een Walgreen. Nu moesten we een klein beetje een heuvel op lopen maar dat was best nog wel goed te doen. Niet echt heel steil. 

Toen we bij Van Ness Avenue waren was het eigenlijk nog maar één rechte weg naar ons hotel. Het was niet echt heel koud en het was alleen maar downhill. Dat liep best lekker door. We zijn dus eigenlijk door blijven lopen totdat we ineens weer voor de ingang van ons motel stonden. Die calorieën hebben we er gelijk weer afgelopen.

Ik had vlak voor de vakantie nog een nieuwe spijkerbroek gekocht en die had ik vandaag aan. Ik bleef hem maar omhoog sjorren. Ik denk echt dat ik straks als ik thuis ben met een lach van die weegschaal af ga komen.