Harry, onze vriend

Het weer: 's ochtends bewolkt maar vanaf de middag alleen maar zon
Temperatuur: 28 graden                        
aantal kilometers gereden: 35,2 kilometer          
aantal stappen gelopen: 17081              
aantal foto's genomen: 377                
totaal aantal foto's tijdens vakantie: 6833

@Christa: we doen inderdaad liever het geld aan iets anders uitgeven.
@Hannie: we kunnen inderdaad nog een weekje vakantie gebruiken maar dat zit er helaas niet in.
@Caroline: We zijn inderdaad vandaag weer bij Harry geweest. Live stream is helaas niet gelukt maar ik heb wel hele mooie foto’s voor je.
@Claudia: JD stond gewoon bij de deur op haar te wachten. Hoe lief kan hij zijn 😉
@Mea: Ik mis jou ook heel erg hoor Mea. Zal blij zijn als ik je weer zie en je flink kan knuffelen.
@Hans: De echt slechte foto’s zijn er al uit gehaald maar ik ben bang dat het zelfs nog een hoger aantal foto’s zal zijn want nog niet alle foto’s zijn in dropbox terecht gekomen of zijn er later bijgekomen wanneer we een betere Wifi hadden. Maar echt alles nalopen zal thuis gaan gebeuren.
@Arianne: weinig ruimte meer in de koffers hoor. Alles is wel zo’n beetje gekocht.
@Emmy: Alleen Yentle en Solange zijn van de glijbaan afgegaan hoor. Ik durf wel maar vond dat kleine stukje voor 8 dollar het net niet waard. Daar had hij langer voor moeten zijn.
@Chantal: Die diners zijn echt geweldig! Echt die sfeer die je ook altijd op tv of in films ziet.

Vandaag was de dag waar door een aantal van “The Gang” rijkhalzend werd uitgekeken. We gingen weer op bezoek bij onze grote vriend Harry. De meiden hadden er zo ontzettend veel zin in en ik moet zeggen dat ik daar weinig voor onderdeed. Al was de vermoeidheid vandaag wel heel erg groot. We lieten de wekker weer om 7:00 uur gaan en gingen na het aankleden en alle spullen pakken ontbijten. Dit was niet heel uitgebreid verzorgt door het hotel maar wel een stuk beter als in het vorige hotel en we konden er ook goed mee vooruit. Nadat we klaar waren reden we met de auto naar Universal City waar onze grote dag kon gaan beginnen. 

We konden de auto kwijt in de parkeergarage waar we hem voor een minder bedrag dan gisteren vandaag heel de dag konden laten staan. Nog steeds een flink bedrag hoor maar als je het dan vergelijk met andere bedragen kan het ineens weer zo meevallen.

Vanuit de garage waren we zo op de City Walk waar de meeste winkels nog dicht waren. 

Toch waren we nu niet zo vroeg als toen we naar Disney gingen want Universal was al open. Met onze LA Go Card konden we gelijk naar het hek lopen en met een piep mochten we door lopen. Dat werkt toch wel heel fijn hoor die kaart. Het was nog niet druk en we konden heel makkelijk doorlopen.

Kenneth zorgt al de hele vakantie voor het filmmateriaal

Even werd nog voor de vorm op de kaart gekeken waar we ongeveer moesten zijn maar dat was eigenlijk al helemaal bekend. We liepen gelijk door naar Zweinstein. Wat voelt dat toch weer geweldig als je die besneeuwde huizen zie en daarachter het kasteel. Al is het kasteel hier toch wel een stuk kleiner als in Orlando. Maar he! We waren er en dat was al zo fantastisch. 

Ik blijf het daar zo bijzonder vinden en ik kan me voorstellen dat J.K. helemaal door het dolle heen is. Als je alles wat je bij elkaar heb verzonnen zo voor je ogen ziet verschijnen en waar iedere hersenspinsel werkelijkheid is geworden. De techniek kan tegenwoordig alles en aan de kleinste details is gedacht. Je hoort op de toiletten Jammerende Jennie, in de Lekkende Ketel hangt er een zwijn aan de muur die echt knor-geluiden maakt en ook nog beweeg. In een winkel zitten allemaal uilen die ieder voor zich bewegen alsof ze echt leven. Je kijkt echt overal je ogen uit.

Als eerste zijn we nu eens naar de stok ceremonie geweest bij Olivander. Dat hadden we nog nooit gedaan omdat er in Orlando altijd zo’n enorme rij staat. Maar dit keer was het nog rustig en binnen 20 minuten stonden we binnen en mochten we getuigen zijn van een stok-keuze. Ik zag mijn meiden wel lachen maar hoorde hun hartje brommen. Hoe graag hadden zij het meisje willen zijn die naar voren mocht komen. Door de techniek gebeurde er van alles en leek het net of je echt toverde. Dat hadden ze toch wel heel graag mee willen maken.

Nadat we daar naar buiten kwamen was toch echt het grote moment daar……………… we gingen………..in de rij staan voor de attractie in het kasteel. 

Hier in LA is het alleen wel een heel stuk wachtrij waar er helemaal niets gebeurd behalve heen en weer lopen. Daar waar in Orlando de wachtrij niet lang genoeg kan duren was ik er hier toch op een gegeven moment wel klaar mee. We stonden er al meer dan 60 minuten in. 

En dat was alleen maar om binnen in het kasteel te kunnen komen. Want omdat we onze tassen bij Kenneth hadden achtergelaten (die had een spoedgeval met zijn werk en wilde dit liever afhandelen dan in de rij te gaan staan, hij zou de attractie toch niet gaan doen omdat hij daar altijd heel beroerd van is geworden) konden we gelijk doorlopen en liep het van daaruit heel snel door. De langste wachtrij was dus voor de lockers waar je je tas in moet achterlaten.

Binnenin het kasteel is het precies hetzelfde als in Orlando maar dat maakte het absoluut niet minder. Je blijft je ogen uit kijken en je afvragen hoe het toch gemaakt is. Vooral die pratende schilderijen zijn zo geweldig. Hoe het op elkaar is afgesteld maar ook dat het er echt als een schilderij uitziet. Het lijkt toch echt of je de verfdikte nog ziet. De attractie zelf is natuurlijk super en we hebben van Perkamentus weer toestemming gekregen om terug te komen. 

Daarna zijn we wat gaan eten bij de Lekkende Ketel om met een volle buik het park verder te gaan verkennen.

Deze Universal bestaat uit twee delen. Met lange roltrappen wordt je naar de Lower Lot gebracht waar ook nog attracties zijn zoals: The Mummie, Juressic Parc en Transformers. 

Bij Transformers hadden we wel pecht want daar werd de rit stil gelegd door een technische storing. En dat duurde best lang. Maar omdat we echt midden in de wachtrij stonden konden we geen kant op en moesten het maar volhouden. Ondertussen begon ik mijn benen echt wel flink te voelen en omdat we dit keer geen fast pass hadden, hadden we al wat wachtrijen gehad. Zo rustig als dat we vanmorgen waren begonnen, zo druk was het in de middag geraakt. De wachtrijen waren niet minder dan 60 minuten en sommige zelfs een stuk meer. Ik begon te merken dat ik er een beetje klaar mee begon te raken. Kenneth had daar ook wel een beetje last van maar de meiden nog absoluut niet. Die hadden nog zoveel energie alsof ze niet al 3,5 week volop in beweging waren geweest. Dus kiezen op elkaar voor ons oudjes en ons niet laten kennen. We moesten het volhouden tot 21:05 uur want dan zou de lichtshow op het kasteel zijn en die konden we toch echt niet missen. Die hadden we nog nooit gezien.

Wat ook heel leuk was, was te backlot studio tour. Die duurde 45 minuten. Wat inhield dat we 45 minuten mochten zitten terwijl we allerlei hele gave dingen gingen zien. Kenneth en ik zagen alleen maar voordelen. De meiden hadden eerst hun bedenkingen maar al gauw werden ze razend enthousiast. Wat een leuke tour was dit zeg! Heel interactief, we moesten zelfs tot 2 keer toe 3D brillen opdoen. We hebben verschillende filmsets gezien en aan meegedaan zoals Skull Island van King Kong en The Fast and the Furious 7. Het was echt heel leuk. Veel beter dan de backstage tours van Parijs of Orlando. Deze liet je echt wat zien.

Het avondeten bestond weer uit een snelle hap en ondertussen hoor ik regelmatig mijn gerechten voorbijkomen waar ze echt heel veel trek in hebben. Er wordt al een verlanglijstje gemaakt van alles wat ik de eerst komende weken moet maken. Dat belooft nog wat. Al streelt het toch wel mijn ego dat mijn kookkunsten nog steeds op nummer 1 staan. Zeker sommige gerechten. Die blijven toch favoriet.

Toen werd het toch tijd om weer richting Zwijnstein te lopen voor een goed plekje voor de lichtshow. Het was al donker geworden en de eerste van de 4 shows zou om 21:05 gaan plaatsvinden. 

De shows zouden klaarblijkelijk niet heel lang duren want tussen te begintijden zat maar 15 minuten. Wij wilden in ieder geval graag de eerste show zien want ik had het heel koud gekregen. Ik was moe, mijn benen wilden niet meer en na de show wilde ik heel graag naar huis. Blijkbaar hadden dat meerdere mensen al bedacht dat de eerste show het beste was want het was me daar al druk. We konden nog net een beetje aan de zijkant aanschuiven om voor het kasteel te staan. We hadden wel een goed plekje en ik maakte me al op voor weer dik een half uur van mijn ene been op de andere te wiebelen om alle krampverschijnselen een beetje de baas te blijven. Maar blijkbaar had er iemand mijn wensen verhoord want om 20:45 uur gingen de lichten uit en startte de show op het kasteel. Halleluja!!! En al duurde die niet heel lang, hij was wel prachtig!! De meisjes stonden enorm te genieten op uw eigen manier. Yentle is daar altijd heel vocaal in en schreeuwt/gilt op de toppen van haar longen de hele show bij elkaar. Solange staat altijd in stilte te genieten maar daar zie je de grote glimlach al van verre.

Nadat de lantaarns weer aan waren gegaan volgde er toch al een grote uittocht uit het park. Wij waren niet de enige die er genoeg van hadden. Met een stevige stap gingen we richting de uitgang en richting de parkeergarage. Daar stond onze Chrysler lief op ons te wachten en heeft ons zo snel het verkeer het toeliet ons naar het hotel gebracht. 

Nu liggen er weer al drie mensen te slapen en ga ik gauw richting de douche en mijn bed. Morgen mogen we in ieder geval uitslapen want we worden pas om 11:00 uur bij Universal verwacht voor onze tour. Dus het wordt heel langzaam opstarten, ontbijten en dan pas op weg.